Afinador de gitara elektryczna online za darmo

Ustaw gitarę stabilnie. Jeśli używasz mikrofonu telefonu lub komputera, trzymaj instrument około 20–50 centymetrów od urządzenia. Nie kieruj dźwięku w stronę wzmacniacza. Przy korzystaniu z interfejsu podłącz kabel, wybierz właściwe wejście w przeglądarce i ustaw czysty dźwięk, bez przesteru, delaya, chorusu ani pogłosu.

Otwórz stroik gitarowy online i zezwól na dostęp do mikrofonu, gdy przeglądarka o to poprosi. Odczekaj kilka sekund, aż wejście zacznie działać. Szarp tylko jedną strunę naraz, kostką lub czubkiem palca, nie dotykając pozostałych pięciu. Zacznij od szóstej struny i przejdź do pierwszej. Taki schemat łatwo powtarzać przed nauką, próbą rockowego repertuaru lub nabożeństwem.

Szarp strunę mniej więcej w połowie odległości między mostkiem a gryfem, używając umiarkowanej siły. Zbyt mocne szarpnięcie może przez pierwsze chwile podnieść wysokość dźwięku. Przed regulacją poczekaj, aż drgania nieco osłabną. Jeśli nuta jest za niska, zwiększ napięcie, obracając kluczem małymi ruchami. Jeśli jest za wysoka, trochę poluzuj strunę, a następnie podciągnij ją do wzorca. Strojenie od dołu do właściwej nuty ogranicza luz na nawoju.

Przejdź pierwszy raz przez wszystkie sześć strun. Następnie powtórz całą sekwencję. Zmiana napięcia jednej struny może sprawić, że mostek i gryf rozłożą niewielkie siły na nowo, szczególnie w gitarach z mostkiem ruchomym. Zagraj otwarty akord, na przykład C lub G, i sprawdź, czy któraś struna nie wyszła z stroju. Potem przetestuj barré na piątym progu oraz podciągnięcie drugiej struny o cały ton.

W gitarze elektrycznej wybierz przetwornik dający wyraźny sygnał i zmniejsz gain wzmacniacza. Przetwornik magnetyczny zwykle zapewnia stroikowi stabilniejszy odczyt niż mikrofon w hałaśliwym pomieszczeniu, ale nie usuwa zakłóceń. Ustaw głośność wystarczająco wysoko, aby sygnał był czytelny, lecz nie ulegał przesterowaniu. Jeśli wskaźnik reaguje na brum, przerwij test i sprawdź kabel, zasilacz, interfejs oraz uziemienie.

Aby rozwijać słuch, porównuj odczyt elektroniczny z poradnikiem jak stroić ze słuchu. Stroik może nadal służyć do kontroli. Ćwiczenie polega na rozpoznaniu, czy struna idzie w górę, czy w dół, zanim spojrzysz na wskaźnik. Wykonuj pięć powtórzeń podczas jednej sesji przez tydzień i zapisuj, które interwały nadal sprawiają Ci trudność.

Strój zmienia się, gdy zmienia się napięcie, długość drgającej części struny lub punkt jej podparcia. Nowa struna zwykle stabilizuje się w ciągu pierwszych godzin. Stara gromadzi pot, utlenia się i odkształca. Wpływ mają także siodełko, mostek, klucze, progi oraz sam sposób założenia strun. Jeśli struna zacina się w zbyt wąskim rowku, może być wyższa po jednej stronie, a następnie nagle wrócić na miejsce podczas barré lub podciągania.

Sposób gry także zmienia wysokość dźwięku. Podciągnięcie o dwa półtony przesuwa strunę na wyraźną odległość. Tremolo porusza kilkoma strunami jednocześnie. Lewa ręka może spychać strunę na bok, szczególnie w akordach z barré w pierwszej pozycji. W partiach polskiego popu, rocka lub muzyki uwielbienia zbyt mocny nacisk może podnieść akord ponad wzorzec, nawet gdy klucz jest prawidłowo ustawiony.

Po założeniu nowego kompletu ostrożnie rozciągnij każdą strunę w dwóch lub trzech punktach wzdłuż gryfu. Użyj siły wystarczającej do usunięcia luzów, ale nie ciągnij tak mocno, aby odkształcić metal. Nastroj ponownie i powtarzaj, aż różnica się zmniejszy. Na kluczu wykonaj dwa lub trzy regularne zwoje, utrzymując nawój w jednej linii. Nie pozwól, aby zwoje się krzyżowały.

Sprawdź, czy struna dobrze leży w mostku i siodełku. W gitarze z mostkiem ruchomym wymieniaj struny pojedynczo, jeśli chcesz zachować początkowy balans. Po wymianie wszystkich naraz układ może stracić napięcie i wymagać kilku przejść przez stroik. W razie wątpliwości postępuj zgodnie z zaleceniami producenta mostka albo zanieś instrument do lutnika.

Temperatura i wilgotność również wpływają na reakcję instrumentu. Przeniesienie gitary z klimatyzowanego pomieszczenia na gorącą scenę może zmienić strój w ciągu kilku minut. Nie zostawiaj instrumentu w bagażniku, w pełnym słońcu, przy wilgotnej ścianie ani obok otwartego okna. Przed graniem folku, polskiego popu lub muzyki uwielbienia odczekaj 10–20 minut, aby instrument przystosował się do miejsca.

Możesz dziś wykonać prosty test. Nastrój sześć strun, zapisz godzinę i graj przez pięć minut rzeczywisty repertuar. Uwzględnij akordy, palm muting, podciągnięcia i dynamikę, której używasz. Nastroj ponownie. Jeśli dwie lub trzy struny nieznacznie pójdą w górę lub w dół, obserwuj schemat. Jeśli zawsze ucieka ta sama struna, sprawdź punkt podparcia zamiast obwiniać wyłącznie stroik.

Strój standardowy EADGBE jest punktem odniesienia dla większości lekcji, metod, tabulatur i repertuaru. Zachowuje kolejność nut znaną z gitary akustycznej i ułatwia przenoszenie kształtów akordów, skal oraz riffów między instrumentami. Jeśli masz zagrać polski pop, poezję śpiewaną, rock lub pieśń uwielbieniową bez szczególnego oznaczenia, zacznij od stroju standardowego.

W stroju standardowym puste struny, od szóstej do pierwszej, to E, A, D, G, H i E. Między szóstą a piątą występuje kwarta czysta. Taka sama relacja pojawia się między piątą a czwartą, czwartą a trzecią oraz pierwszą częścią układu aż do drugiej. Między trzecią a drugą znajduje się tercja wielka. Ten wyjątek wyjaśnia, dlaczego niektóre układy akordów i skal zmieniają się przy przejściu między tymi dwiema strunami.

Popularną alternatywą jest Drop D. W tym stroju tylko szósta struna schodzi z E do D, czyli o cały ton. Pięć wyższych strun pozostaje w A, D, G, B i E. Niskie riffy i akordy kwintowe mogą stać się łatwiejsze, ponieważ niektóre pozycje można zagrać jednym palcem na trzech najgrubszych strunach. Taki wybór pojawia się w aranżacjach wymagających niskich ostinat i mocniejszego ataku.

Inną możliwością jest obniżenie wszystkich strun o cały ton: D, G, C, F, A i D. Relacje między strunami pozostają takie same, ale cały zakres schodzi niżej. Może to pasować do niższego głosu lub obniżyć tonację aranżacji bez zmiany znanych kształtów. Bardzo cienkie struny mogą stać się luźne. Grubszy komplet zwykle reaguje lepiej, lecz może wymagać regulacji pręta, akcji, siodełka lub menzury.

Zmieniaj strój, gdy uzasadnia to aranżacja, zakres głosu albo wygoda ręki. Do akompaniamentu polskiego popu strój standardowy może wystarczyć. Przy wstępie z niskimi ostinatami Drop D może uprościć wykonanie. Nie używaj Drop D wyłącznie dlatego, że szósta struna wydaje się wygodniejsza. Sprawdź, które akordy jej używają i czy aranżacja rzeczywiście wymaga niskiego D.

Przed zmianą zapisz strój każdej piosenki i ułóż listę zgodnie z kolejnością występu. Stroń powoli, sprawdź każdą strunę dwa razy i przetestuj akordy z repertuaru. Brzmienie możesz eksperymentować z generatorem akordów, a pomysły porządkować za pomocą progresji akordów. Przy secie z pięcioma utworami takie przygotowanie zapobiega czterem lub pięciu pospiesznym zmianom między piosenkami.

Jeśli podczas tego samego koncertu przechodzisz między strojem standardowym, Drop D i strojem obniżonym o cały ton, rozważ przygotowanie drugiej gitary. Zmniejszy to liczbę regulacji i pozwoli sprawdzić pierwszą gitarę po użyciu. Jeśli masz tylko jeden instrument, zostaw co najmniej 60 sekund między utworami wymagającymi zmian i zapisz kolejność kluczy przed próbą.

Grubość zmienia odczucie gitary. Lekki komplet ułatwia podciągnięcia, vibrato i długie akordy. Cięższy daje większy opór przy ataku i zwykle lepiej utrzymuje niskie stroje. Praktycznie komplety między .009 a .042 wielu gitarzystom wydają się lekkie, podczas gdy .010–.046 zapewniają większy opór. Te liczby nie są regułą: znaczenie mają także menzura, mostek, strój i siła rąk.

W gitarze z długą menzurą ta sama grubość może wydawać się bardziej napięta niż w krótkiej. Mostek ruchomy reaguje inaczej niż stały. Drop D zwiększa luz tylko na szóstej strunie, natomiast obniżenie wszystkich strun o cały ton zmniejsza napięcie całego kompletu. Dobieraj grubość na podstawie reakcji własnego instrumentu, a nie wyłącznie preferencji innego gitarzysty.

Po założeniu nowego kompletu nastroj gitarę, ostrożnie rozciągnij każdą strunę wzdłuż gryfu i nastroj ponownie. Powtórz to od dwóch do czterech razy. Celem jest usunięcie luzów z nawoju i punktów podparcia. Nie używaj nadmiernej siły. Następnie graj przez pięć minut i sprawdź strój jeszcze raz. Nowe struny mogą potrzebować kilku godzin na stabilizację, szczególnie gdy na kluczu wykonano niewiele zwojów.

Porównaj nową i starą strunę, grając tę samą pustą nutę, a potem tę samą nutę na dwunastym progu. Stara struna może mieć brum, mniej blasku, krótki sustain i wahania niepasujące do położenia wskazówki. W solówkach rockowych słychać to w vibrato. W partiach polskiego popu objawia się nierównym atakiem akordów. W poezji śpiewanej pojawia się wtedy, gdy podtrzymywana nuta traci wyrazistość przed pozostałymi.

Po zmianie grubości struny mogą dojść do właściwej nuty, ale zmienią się akcja, menzura i równowaga mostka. Cięższy komplet zwiększa napięcie i może podnieść akcję. Lżejszy może sprzyjać brzęczeniu progów i wymagać mniejszej siły lewej ręki. Po dużej zmianie sprawdź oktawę na dwunastym progu. Jeśli nuta dociśnięta znacznie różni się od flażoletu lub pustej struny, udaj się do lutnika.

Prowadź prosty zapis. Zanotuj grubość, markę, datę założenia, używany strój i częstotliwość prób. Po czterech tygodniach będziesz mieć dane dotyczące własnego instrumentu. Jeśli grasz trzy razy w tygodniu, mocno się pocisz i używasz podciągnięć, możesz wymieniać struny wcześniej niż osoba grająca dwa razy w miesiącu w domu. Rzeczywiste zużycie jest ważniejsze niż sztywny kalendarz.

Gdy stroik nie zatrzymuje się na jednej nucie, ogranicz problem do sygnału. Wyłącz przester, kompresor, chorus, delay i pogłos. Przy mikrofonie odsuń wentylator, telewizor, rozmowy i głośnik. Zamknij inne karty lub aplikacje korzystające z mikrofonu. Wytłum pięć niesprawdzanych strun i zagraj pustą strunę przez dwie lub trzy sekundy.

W gitarze elektrycznej sprawdź kabel, interfejs, zasilacz i przełącznik przetworników. Zakłócenia uziemienia zwykle brzmią jak ciągły brum. Interferencje mogą się zmieniać, gdy obracasz korpus albo zbliżasz się do ekranu, ładowarki lub zasilacza. Zmień pozycję, użyj wyraźniejszego przetwornika i zachowaj czysty dźwięk. Jeśli stroik reaguje na hałas zamiast na nutę, problem występuje przed odczytem.

Mikrofon urządzenia ma ograniczenia. Grube etui, odległość, pogłos w pomieszczeniu i niska czułość mogą osłabić odbiór. Przybliż gitarę, nie dotykając urządzenia, i ustaw umiarkowany poziom. Zbyt głośny dźwięk może się przesterować, a zbyt cichy zniknąć w hałasie. Test wykonaj przy zamkniętych drzwiach i, jeśli to możliwe, bez włączonego wentylatora.

W interfejsie audio zacznij od niskiego gainu. Zagraj strunę z największą siłą, jakiej będziesz używać, i zwiększ poziom, aż sygnał będzie widoczny bez przesterowania. Jeśli masz wskaźnik szczytu, zostaw zapas zamiast utrzymywać poziom na granicy. Nie używaj wyjścia słuchawkowego jako wejścia. Kabel musi być podłączony do właściwego gniazda, a strona musi pozostać otwarta, aby odbierać dźwięk.

Stara lub nierówno zużyta struna może wytwarzać kilka składowych jednocześnie. Stroik otrzymuje słabą nutę główną i długo decyduje, co pokazać. Zagraj pustą strunę, a potem tę samą na dwunastym progu. Jeśli niestabilność występuje w obu miejscach, wymień komplet. Jeśli problem pojawia się tylko przy dociśniętej nucie, sprawdź progi, akcję i menzurę.

Jeśli zawodzi tylko jedna struna, zbadaj odpowiedni rowek w siodełku i punkt podparcia w mostku. Poszukaj utlenienia, zadziora, źle ułożonego nawoju albo ślizgającej się struny. Nie poszerzaj rowka przypadkowymi narzędziami. Zbyt głębokie cięcie może obniżyć strunę i wywołać brzęczenie. Profesjonalna ocena pozwoli uniknąć trwałego uszkodzenia.

Jeśli instrument nie jest elektryczny, stroik do gitary akustycznej może być wygodniejszy przy odczycie akustycznym. Po rozwiązaniu problemu z odbiorem sprawdź narzędzia Cantivy i wybierz właściwe do sesji. Do ćwiczenia rytmu ustaw metronom między 60 a 72 BPM. Aby przetestować partię polskiego popu, zwiększaj tempo blokami po 4 BPM i obserwuj, czy nacisk ręki zmienia strój.

Po nastrojeniu graj rzeczywisty repertuar przez pięć do dziesięciu minut. Wykonuj podciągnięcia, akordy z barré, palm muting i ataki, których użyjesz na próbie. Gitara może wydawać się stabilna na pustych strunach, a rozstrajać się pod naciskiem. Sprawdź ją ponownie po graniu. Test pokazuje zachowanie instrumentu w użyciu, a nie tylko nieruchomy odczyt wskaźnika.

Przechowuj gitarę w futerale lub na stabilnym stojaku, z dala od ciepła, wilgoci, okna i głośników. Nie opieraj gryfu o przedmioty, które mogą go wyginać. Nie zostawiaj instrumentu w samochodzie, zwłaszcza między 10h a 16h, gdy wnętrze szybko się nagrzewa. Sucha ściereczka usuwa pot ze strun i wykończenia. Nie nakładaj środka czyszczącego na gryf bez sprawdzenia, czy jest odpowiedni dla danego drewna.

Jeśli grasz trzy razy w tygodniu, wycieraj struny po każdej próbie. Przeciągnij suchą ściereczkę pod każdą struną i po jej wierzchu, nie ciągnąc na boki. Sprawdzaj utlenienie, szorstkie miejsca i utratę blasku. Wymieniaj komplet zgodnie ze zużyciem, nie dopiero po zerwaniu jednej struny. Zerwanie struny podczas próby często oznacza, że pozostałe również były podobnie obciążane.

Przed wyjściem na próbę nastroj sześć strun po kolei i wykonaj drugie przejście. Jeśli zespół gra między 60 a 72 BPM, tempo nie zmienia bezpośrednio częstotliwości strun, ale wolna partia wyraźniej pokazuje długość wybrzmienia i każde wahanie. Użyj metronomu online, aby sprawdzić pracę ręki bez zwiększania siły ataku.

Uporządkuj repertuar według stroju. Oddziel utwory w stroju standardowym, Drop D i innych konfiguracjach. Przy secie z polskim popem, rockiem, muzyką uwielbienia i sambą zapisz strój na początku każdej piosenki. Zostaw co najmniej 60 sekund na sprawdzenie instrumentu przed odliczeniem. Jeśli utwór wymaga dwóch różnych strojów, zaznacz zmianę w rozpisce i trzymaj zapasową gitarę lub potrzebne narzędzia pod ręką.

Jeśli gitara rozstraja się zawsze na tej samej strunie, nie koryguj jej kluczem co pięć minut. Sprawdź, czy struna wraca do tego samego miejsca, czy klucz ma luz, czy nawój się ślizga i czy siodełko jej nie blokuje. Prosta regulacja może rozwiązać problem przypisywany stroikowi. Wskaźnik pokazuje zachowanie sygnału; przyczyny trzeba szukać w instrumencie.

Raz w tygodniu wykonuj trzyetapową kontrolę. Najpierw nastroj puste struny. Następnie porównaj każdą na dwunastym progu. Na koniec zagraj dwa akordy i jedno podciągnięcie. Zapisz, która struna się przesunęła i w jakiej sytuacji. Po trzech tygodniach notatki pomogą zdecydować, czy wymienić komplet, poprawić jego założenie lub umówić regulację.

• Otwórz stroik w przeglądarce i pozostaw stronę otwartą podczas używania.
• Użyj EADGBE jako wzorca: E, A, D, G, H i E, od szóstej do pierwszej struny.
• Szarp jedną strunę naraz, tłumiąc pozostałe pięć i wyłączając efekty w sygnale.
• Przy mikrofonie trzymaj urządzenie 20–50 centymetrów od gitary w cichym pomieszczeniu.
• Przy interfejsie ustaw gain tak, aby sygnał był słyszalny, lecz nieprzesterowany.
• Wykonaj dwa przejścia przez sześć strun, a potem zagraj akordy, podciągnięcia i repertuar z próby.
• Wymieniaj struny, gdy tracą blask, mają krótki sustain, utlenienie, brum lub powtarzającą się niestabilność.
• Po zmianie grubości sprawdź akcję, menzurę, mostek i brzęczenie progów.
• Używaj Drop D tylko wtedy, gdy aranżacja wymaga D na szóstej strunie.
• Przed setem z polskim popem, rockiem, muzyką uwielbienia, poezją śpiewaną lub sambą podziel utwory według stroju.
• Jeśli wskazówka zawsze drga na tej samej strunie, sprawdź kabel, przetwornik, siodełko, mostek, klucz i regulację.