Afinador de viola caipira online za darmo

Ustaw wiolę stabilnie. Umieść telefon około 20 do 40 centymetrów od otworu rezonansowego instrumentu, nie opierając go o płytę wierzchnią. Zamknij filmy, połączenia i aplikacje, które mogą korzystać z mikrofonu. Ogranicz telewizor, wentylator i rozmowy. W cichym pomieszczeniu stroik otrzyma czystszy sygnał.

Zacznij od Cebolão w E i postępuj zgodnie z kolejnością widoczną w tabeli. Szarp jeden chór naraz. Wycisz pozostałe cztery pary prawą ręką albo lekką tkaniną położoną na strunach. Użyj palca lub miękkiej kostki. Szarp ze średnią siłą i odczekaj 1 do 2 sekund, aż dźwięk wybrzmi, zanim obrócisz kołek. Mocne szarpnięcie może początkowo zawyżyć odczyt i skłonić do poluzowania struny, która już była blisko celu.

Jeśli dźwięk jest za niski, powoli podnoś go do środka wskazania. Jeśli przekroczysz punkt, lekko poluzuj strunę i ponownie zwiększaj napięcie. Dochodzenie do dźwięku od dołu zwykle ogranicza luz na kołku. Wprowadzaj poprawki o około ćwierć obrotu lub mniejsze. Po każdej korekcie szarp ponownie i poczekaj, aż odczyt się ustabilizuje.

Sprawdź osobno obie struny chóru. Dopiero potem zagraj je razem. Wskaźnik może zaakceptować niewielką różnicę, ale ucho ujawni szybkie pulsowanie przypominające drżenie dźwięku. Minimalnymi ruchami dostrój jedną ze strun, aż pulsowanie osłabnie. Na koniec sprawdź wszystkie pięć par, ponieważ zmiana napięcia jednego chóru może przesunąć inny.

Aby ćwiczyć rytm między 60 a 72 BPM, otwórz także metronom online. Graj cztery uderzenia na takt i sprawdź wiolę na początku oraz na końcu 5 minut. Narzędzia Cantivy zawierają ten stroik i inne zasoby, dzięki którym możesz przygotować przeglądarkę przed próbą.

Wiola rozstraja się wskutek połączenia napięcia, tarcia, temperatury i ruchu. Gdy napinasz jeden chór, mostek, siodełko mostka, siodełko główki i kołek otrzymują nową siłę. Struna układa się również w punktach styku. Jeśli komplet został założony kilka godzin temu, proces ten będzie wyraźniejszy.

Znaczenie ma sposób ataku prawej ręki. Mocne szarpnięcie podnosi dźwięk w pierwszej chwili. Boczne dotknięcie przesuwa strunę i zmienia odczyt mikrofonu. Nadmierny nacisk palców na podstrunnicę również podwyższa dźwięk, szczególnie w otwartych akordach i układach z barré. Naciskaj tylko na tyle, aby dźwięk był czysty i nie brzęczał. Sprawdź ustawienie takim samym dotykiem, jakiego używasz w melodii wioli, rytmie sertanejo albo akompaniamencie muzyki uwielbienia.

Wykonaj dziś prosty test. Nastrój pięć par. Graj przez 5 minut w tempie od 70 do 80 BPM. Zatrzymaj się na 30 sekund i sprawdź instrument ponownie. Jeśli spadek pojawia się zawsze w tym samym chórze, obejrzyj kołek i punkty styku. Jeśli kilka chórów opada jednocześnie, sprawdź temperaturę, ułożenie strun albo sposób przechowywania.

Przechowuj wiolę z dala od okna z bezpośrednim słońcem, rozgrzanego bagażnika, kuchni z parą i wilgotnej ściany. Nie dociskaj gryfu do pokrowca i nie opieraj instrumentu na pasku. Po przewiezieniu wioli odczekaj od 10 do 20 minut przed ostatecznym sprawdzeniem. W pomieszczeniu, w którym temperatura wzrosła z 18 °C do 28 °C, strój może reagować inaczej nawet bez widocznej usterki.

Przed zagraniem sekwencji takiej jak I–V–vi–IV użyj generatora akordów, aby sprawdzić układy bez niepotrzebnego napinania dłoni. W ten sposób rozdzielisz trzy problemy: strunę poza dźwiękiem, układ przeciążający dłoń oraz nadmierny nacisk podczas gry.

Każdy strój wioli ma własną relację między pięcioma parami. Cebolão w E zwykle daje jasne puste struny i sprzyja akordom o dużym rezonansie. Często pojawia się w repertuarze muzyki wiejskiej i sertanejo, między innymi we wstępach, ponteio oraz akompaniamentach, w których bas pozostaje wybrzmiewający.

Strój Rio Abaixo opiera się na innej logice akompaniamentu. Może wymagać przystosowania prawej ręki i większej kontroli pustych strun, aby akord nie zabrzmiał nieczytelnie. Pozostałe opcje z tabeli również mają własne zastosowania. Wybierz konfigurację według repertuaru, skali głosu oraz układu używanego na lekcji lub w zapisie akordowym. Nie wybieraj jej tylko dlatego, że jeden dźwięk wydaje się łatwiejszy do osiągnięcia.

Przed zmianą zapisz obecny strój na kartce albo w telefonie. Zanotuj także dźwięk każdego chóru i kierunek obrotu każdego kołka. Zmieniaj jeden chór naraz. Po uzyskaniu nowej konfiguracji graj przez 3 do 5 minut, sprawdź wszystko ponownie i dopiero wtedy rozpocznij ćwiczenie. Jeśli struny są stare, unikaj wielokrotnego przechodzenia między Cebolão w E i Rio Abaixo podczas tej samej próby.

Jeśli otrzymałeś zapis akordowy albo lekcję wideo, sprawdź opis, zanim skopiujesz układ. Układ działający w Cebolão w E może stworzyć inny akord w Rio Abaixo. Podczas nauki sekwencji polskich pieśni folkowych, piosenki sertanejo albo wstępu MPB zapisz nazwę stroju u góry strony i zaznacz chóry pozostające puste.

Progresje akordów pomagają zrozumieć funkcję harmoniczną, ale nie zastępują sprawdzania pustych strun. Aby ćwiczyć słuch poza urządzeniem, zobacz także poradnik strojenia ze słuchu. Zacznij od porównywania toniki i kwinty w wolnych interwałach, bez próby rozpoznania wszystkich pięciu par naraz.

Nowy komplet zmienia wiolę, zanim zmieni jej brzmienie. Struny muszą się ułożyć, a pięć par może stabilizować się w różnym tempie. Dlatego pierwsze strojenie po wymianie prawie nigdy nie jest ostatnim. Nastrój instrument, graj przez 5 minut, delikatnie pociągnij każdą strunę ku górze w trzech punktach jej długości i sprawdź ponownie. Użyj niewielkiej siły. Pociągnięcie ma ułożyć strunę, a nie gwałtownie ją rozciągnąć.

Układaj struny, opierając wiolę stabilnie i trzymając palce z dala od kołków. Po każdej rundzie porównaj odczyt przed i po. Jeśli ten sam chór opada przez więcej niż 3 lub 4 sprawdzenia, przestań go dokręcać bez zbadania przyczyny. Kołek może się ślizgać, struna może być źle nawinięta albo punkt styku może powodować tarcie.

Grubość strun zmienia odczucie pod palcami i nacisk na instrument. Cięższy komplet może dawać zdecydowaną odpowiedź, ale wymaga większej siły przy barré i zmianach akordów. Lżejszy komplet ułatwia podciągnięcia i legata, lecz mocniej reaguje na atak oraz nacisk palców. Wybór zależy od menzury, regulacji, używanego stroju i sposobu gry. Nie łącz par o różnych specyfikacjach bez świadomości wpływu na napięcie.

Obserwuj wiek strun. Stare struny tracą blask, gromadzą pot i mogą tworzyć nierówne punkty styku. Czasem stroik wskazuje dźwięk bliski celu, ale brzmienie nadal jest pozbawione definicji. W stałym rytmie sertanejo, rytmie pagode zaadaptowanym na wiolę albo akompaniamencie forró strata ta pojawia się w ataku i wybrzmieniu.

Po założeniu nowego kompletu sprawdź siodełko, mostek i kołki, jeśli strój nadal ucieka przez kilka dni. Jeśli występuje brzęczenie, dźwięk zanika na konkretnej pozycji albo utrzymuje się różnica między pustą struną a tą samą struną dociśniętą, zwróć się do lutnika. Nie koryguj wysokości mostka ani siodełka papierem ściernym bez zmierzenia problemu.

Jeśli wskaźnik skacze, najpierw ogranicz hałas otoczenia, zamiast ruszać kołkiem. Wyłącz wentylator, zatrzymaj telewizor i odejdź od okna wychodzącego na ulicę. Przybliż urządzenie do otworu rezonansowego wioli, ale zachowaj od 20 do 40 centymetrów, aby nie przeciążyć mikrofonu. Szarp jedną strunę naraz i wycisz pozostałe pary. W głośnych miejscach mniejsze pomieszczenie z zasłonami i mniejszą liczbą twardych powierzchni zwykle ułatwia odczyt.

Mikrofon telefonu lub komputera nie wychwytuje wszystkich rejestrów z taką samą łatwością. Najniższa struna może pojawić się z opóźnieniem. Wysoka struna może zostać zamaskowana przez hałas ataku. Szarp bliżej otworu, ze średnią siłą, i poczekaj 2 sekundy, aż dźwięk wybrzmi. Jeśli odczyt się zawiesi, zatrzymaj strunę dłonią, odczekaj chwilę i szarp ponownie.

Stroik zależy od mikrofonu urządzenia i warunków otoczenia. Odczytu nie należy traktować jak pomiaru laboratoryjnego. Stosuj trzy potwierdzenia: wskaźnik blisko właściwego dźwięku, wybrzmiewanie bez dominującego hałasu oraz para z niewielkim pulsowaniem po zagraniu razem. Jeśli pojawił się tylko jeden z tych warunków, powtórz test przed obróceniem kołka.

Gdy struna brzęczy, wydaje nieregularny metaliczny dźwięk albo szybko zanika, sprawdź instrument, zanim zaczniesz obwiniać aplikację. Przyczyną może być brud w punktach styku, zużyty mostek, problem z ułożeniem lub stara struna. Porównaj pustą strunę z tą samą struną dociśniętą na 5., 7. i 12. pozycji, jeśli pozwala na to podstrunnica. Jeśli różnica pozostaje albo pojawia się silne falowanie, zwróć się do lutnika.

Aby sprawdzić strój wioli razem z sześcio-strunową gitarą, otwórz stroik do gitary, ale zachowaj właściwy punkt odniesienia dla każdego instrumentu. Wiola caipira ma pięć par i nie należy stroić jej tak, jak sześciu pojedynczych strun standardowej gitary.

Po zakończeniu nie chowaj wioli natychmiast po intensywnej grze. Wycisz struny, odczekaj od 3 do 5 minut i wykonaj szybkie sprawdzenie. Jeśli instrument był nastrojony do Cebolão w E, zapisz używaną konfigurację i nie obracaj kołków z przyzwyczajenia. Przy przejściu na Rio Abaixo albo inny strój zmieniaj go spokojnie i wracaj do poprzedniej konfiguracji tylko wtedy, gdy wymaga tego repertuar.

Używaj pokrowca chroniącego przed kurzem i nagłymi zmianami, ale nie ściskającego instrumentu. Nie kładź przedmiotów na gryfie. Po grze wycieraj pot ze strun i metalowych części suchą, miękką ściereczką. Nie nakładaj domowych środków na płytę wierzchnią, mostek ani podstrunnicę. Jeśli wiola stoi przez 2 lub 3 dni, sprawdź strój przed grą oraz po 5 minutach rozgrzewki.

Ustal sześcioetapowy rytuał próby. Po pierwsze, ogranicz hałas. Po drugie, sprawdź osobno pięć par. Po trzecie, zagraj pary razem. Po czwarte, wykonaj główny rytm w wygodnym tempie. Po piąte, sprawdź akordy wymagające większego nacisku dłoni. Po szóste, wykonaj ostatnią kontrolę przed nagrywaniem albo grą z innymi.

Jeśli zespół pracuje nad wejściem samby, aranżacją forró albo pieśnią uwielbienia, wykorzystaj sambę i pozostałe materiały Cantivy jako pomoc w odniesieniu rytmicznym. Przy rytmie pagode zacznij między 72 a 88 BPM. Przy ćwiczeniu ponteio sertanejo zacznij między 56 a 68 BPM. Strojenie działa najlepiej, gdy dłoń, ucho i mikrofon oceniają tę samą sytuację wykonawczą.

1. Minuta 1: otwórz stronę w przeglądarce, zezwól na mikrofon i odsuń telefon na 20 do 40 centymetrów od otworu rezonansowego wioli.
2. Minuta 2: wycisz cztery pary i zagraj pierwszy chór ze średnią siłą. Odczekaj 2 sekundy przed regulacją.
3. Minuty 3 i 4: powtórz procedurę dla pozostałych czterech chórów. Dochodź do dźwięków od dołu i wykonuj małe ruchy kołkami.
4. Minuta 5: zagraj każdą parę razem, posłuchaj pulsowania i ponownie sprawdź chór, który najbardziej opadł.

Jeśli odczyt nadal jest niestabilny, nie zwiększaj siły ataku. Zmień miejsce, wyłącz źródła hałasu i sprawdź inną odległość urządzenia. Jeśli jedna struna nadal brzmi nieregularnie, porównaj ją pustą z tą samą struną na wyższej pozycji i zapisz wynik przed zleceniem konserwacji.

• Otwórz stronę w przeglądarce, zezwól na mikrofon i ogranicz wentylator, telewizor, rozmowy oraz hałas uliczny.
• Jako punkt wyjścia zachowaj od 20 do 40 centymetrów między urządzeniem a otworem rezonansowym wioli.
• W Cebolão w E sprawdź każdą strunę osobno, a następnie posłuchaj pięciu par razem.
• Graj ze średnią siłą i odczekaj od 1 do 2 sekund przed korektą kołka.
• Dochodź do dźwięku od dołu. Jeśli go przekroczysz, trochę poluzuj i powoli ponownie zwiększaj napięcie.
• Wybierz strój zgodnie z repertuarem i zapisz konfigurację przed zmianą.
• Po wymianie kompletu nastroj instrument, graj przez 5 minut, delikatnie pociągnij struny i sprawdź je ponownie.
• Jeśli odczyt oscyluje, sprawdź otoczenie, odległość, atak, wiek strun i punkty styku, zanim podejrzewasz aplikację.
• Zwróć się do lutnika, gdy ta sama struna ucieka przez kilka dni, brzmi nieregularnie albo znacznie różni się między pozycją pustą a dociśniętą.