Ses türünüzü keşfetmek için çevrim içi ses testi

Cantivy sayfası tarayıcıda açıkken aracı başlatın ve cihazınız istediğinde mikrofona erişim izni verin. Nispeten sessiz bir ortam seçin. Test mikrofona ulaşan sesi kaydeder; bu nedenle vantilatör, televizyon, trafik, klavye ve diğer sesler ölçümü etkileyebilir.

1. Telefonu veya bilgisayarı ağzınızdan yaklaşık 20 ila 40 santimetre uzağa yerleştirin. Cihazı yüzünüze dayamayın.
2. Zorlamadan nefes alın ve başlamak için rahat bir nota seçin; tercihen ses bölgenizin orta kısmından başlayın.
3. “Ah” gibi basit bir ünlüyü düzenli bir ses yüksekliğiyle, sesi üflemeden söyleyin.
4. Boğazınızı itmeden, yarım ses veya tam ses gibi küçük aralıklarla yavaş yavaş aşağı inin.
5. Başlangıç bölgenize dönün ve aynı ünlüyü ve ses şiddetini koruyarak kademeli biçimde yukarı çıkın.
6. Her notayı en az yarım saniye tutun. Daha güvenilir bir sonuç için, gerginliğe yol açmadığı sürece sınır notalarını yaklaşık 1 saniye boyunca sürdürün.
7. En pes ve en tiz notaları iki veya üç kez tekrarlayın. Sonuç çok değişirse 30 saniye dinlenin ve yeniden deneyin.

Araç, bu süre boyunca sürdürebildiğiniz en pes ve en tiz notayı işaretler. Yalnızca kısa süreli bir sesi, tiz bir gürültüyü veya anlık bir geçişi aramaz. Ses bölgenizde acele etmenize gerek yoktur. Bir nota yalnızca bir an çıkıp hemen kayboluyorsa, o anda kullanılabilir ses aralığınızı temsil etmeyebilir.

Ses yüksekliklerini kontrol etmek için sonucu sanal piyanoyla karşılaştırın. C, D ve E gibi nota adlarını hâlâ karıştırıyorsanız klavye notalarına göz atın. C4, orta do’dur. Bu referans testte kullanılan aralıklarda görünür ve ses aralığınızı okumayı kolaylaştırır.

İlk ölçümü aşırı ısınma yapmadan gerçekleştirin ve sonucu, saati ve kullandığınız ünlüyü not edin. Başka bir zaman, 3 ila 5 dakika boyunca hafifçe şarkı söyledikten sonra tekrarlayın. İki ölçüm arasındaki fark, sesin o anki durumunun sonucu nasıl etkilediğini gösterir. Örnekleri saklamak ve denemeleri karşılaştırmak için tarayıcıdaki ses kaydediciyi de kullanın.

Boğazınız sıkılırsa, sesiniz pürüzlenirse veya bir notaya ulaşmak için ses şiddetinizi çok artırmanız gerekirse, o noktadaki denemeyi durdurun. Testin amacı belirli bir sınıra ulaştığınızı kanıtlamak değil, sesinizin tepkisini gözlemlemektir.

Kadın ses türleri arasında en iyi bilinen üç kategori soprano, mezzosoprano ve kontralto seslerdir. Burada kullanılan referans aralıkları şöyledir: kontralto F3 ile F5 arasında, mezzosoprano A3 ile A5 arasında ve soprano C4 ile C6 arasındadır. Bu notalar, karşılaştırma için tipik bir ses genişliğini gösterir; her şarkıcıyı tanımlayan kesin bir kural değildir.

Kontralto genellikle daha pes bir bölgeyle, mezzosoprano orta bir bölgeyle, soprano ise daha tiz bir bölgeye ulaşabilmesiyle ilişkilendirilir. Buna rağmen, en pes ve en tiz notaları aynı olan iki kişi çok farklı tınlayabilir. Sesin ağırlığı, rengi, projeksiyonu ve rahatlığı, ses türünün nasıl algılandığını değiştirir.

Sonuç iki aralığın sınırına yakın çıkarsa bu normaldir. Bir kişi kısa bir vokaliz sırasında C6'ya ulaşabilir, ancak bu bölgede bütün melodileri söylemek için henüz yeterli rahatlığa sahip olmayabilir. Aynı şekilde, bir kez F3'e ulaşmak da bu notanın günlük tessituranın bir parçası olduğu anlamına gelmez. Sesinizin en az 8 ila 16 ölçü boyunca sağlam, akortlu ve ifadeli kaldığı bölgeyi gözlemleyin.

Bu test, göğüs sesi, mix ses ve kafa sesini tek başına birbirinden ayıramaz. Test, sürdürülen notaları ölçer; ancak bu notaları üretmek için kullanılan koordinasyonun tamamını analiz etmez. Soprano, mezzosoprano ve kontralto arasındaki karşılaştırmayı başlangıçta bir yönlendirme olarak kullanın. Ardından Türk popu, arabesk, Anadolu rock veya türkü parçalarını farklı tonlarda deneyin ve ses üretiminizin nerede daha doğal kaldığına bakın.

Örneğin bir Türk pop melodisi kıtalarda rahat hissettirebilir, ancak nakaratta sesi sıkıştırabilir. Bir ilahi düzenlemesinde tekrarlanan tiz notalar, tek ve yalıtılmış bir tiz notadan daha fazla dayanıklılık gerektirebilir. Bir Anadolu rock şarkısında orta bölge, uç notaları denemekten daha iyi biçimde tınıyı ortaya çıkarabilir.

Bu aralıklar McKinney'nin (1994) referanslarını izler. Pratik sınıflandırma, en yüksek notadan daha fazla etkene bağlıdır. Daha tiz görünen kategoriye ulaşmaya çalışmak yerine, sesi sıkmadan tam cümleleri söyleyebildiğiniz bir bölge arayın.

Temel bir sınıflandırmada en sık kullanılan erkek ses türleri tenor, bariton ve bastır. Bu sayfa için tipik aralıklar şöyledir: tenor C3 ile C5, bariton A2 ile A4 ve bas E2 ile E4. C4, orta doya karşılık gelir. Bu aralıklar karşılaştırma amacı taşır ve kapsamlı bir müzikal değerlendirmenin yerini tutmaz.

Tenor daha tiz bir bölgeyle, bariton orta bölgeyle ve bas daha pes bir bölgeyle ilişkilendirilir. Bu açıklama ses gruplarını düzenlemek ve tonaliteleri denemek için yararlıdır, ancak testin ilk okumasını kesin bir hükme dönüştürmez. Ses; ses yüksekliğine, ünlüye, üsluba ve şarkı söyleme süresine göre farklı davranabilir.

Birinin falsetto ile tiz bir notaya ulaşması ve otomatik olarak tenor grubuna ait olduğunu düşünmesi yaygındır. Benzer şekilde, gövdesi zayıf bir pes nota üretip bunu sesinin bas olduğuna kanıt olarak kullanmak da sık görülür. Test, sürdürülen bir notayı dikkate alır; ancak yine de sesin niteliğini dinlemeli ve bu notayı bir müzikal cümle içinde tekrarlayıp tekrarlayamadığınızı gözlemlemelisiniz.

Şu pratik testi yapın: 8 ölçülük bir cümle seçin, bunu üç kez söyleyin ve aynı entonasyonu, nefesi ve berraklığı koruyup korumadığınızı gözlemleyin. En uç nota yalnızca kısa bir vokaliz sırasında ortaya çıkıyorsa onu ses genişliğinizin bir parçası olarak kaydedin, ancak bir şarkının tonunu tek başınıza seçmek için kullanmayın.

Burada kullanılan bas referansları Boldrey (1994) çalışmasını izler; diğer aralıklar ise geleneksel vokal sınıflandırma kaynaklarında yer alır. Sonucunuzu tanınmış bir şarkıcının sonucuyla karşılaştırarak kendi ses türünüzü belirlemeyin. Doğrulanabilir bir kaynak ve bağlam analizi olmadan yapılan bu tür bir karşılaştırma yardımcı olmaktan çok kafa karışıklığı yaratır.

Erkek ses türlerini çalışmak için aynı melodiyi birbirine yakın üç tonda söylemeyi deneyin. Türk popundan bir şarkı, özgün tonun bir veya iki yarım ses altında daha rahat olabilir. Arabesk bir düzenleme, nakarat için farklı bir bölge gerektirebilir. İlahide ise ton seçerken cümlelerin uzunluğunu ve grubun yoğunluğunu da dikkate almak gerekir.

Ses aralığı, bazıları yalnızca belirli durumlarda ortaya çıksa bile, üretebildiğiniz en pes notadan en tiz notaya kadar bütün notaların oluşturduğu alandır. Ses aralığı testi, ölçüm anında gözlemlenen bu sınırı kaydeder. Olasılıkları haritalandırmak için yararlıdır, ancak tek başına en iyi nerede şarkı söylediğinizi göstermez.

Tessitura, sesinizin melodileri daha uzun süre rahatlık, kontrol ve nitelik kaybetmeden sürdürebildiği bölgedir. Bir kişi tek bir tiz notaya ulaşabilir ve yine de tessiturasının o notanın çok altında sona erdiğini hissedebilir. Şarkı seçerken tessitura, ses aralığının uç noktasından genellikle daha kullanışlıdır. Uzun nakaratlar bunu hızla ortaya çıkarır.

Geçiş, vokal koordinasyonun register'lar arasında değişmeye başladığı bölgedir. Bu bölgede ses üretimi kararsızlaşabilir, ağırlaşabilir veya hafifleyebilir. Geçişin davranışı, ses aralıkları benzer olan sesleri birbirinden ayırmaya yardımcı olur. Tını da önemlidir: Bir ses, bunu yalnızca tek bir notayla ifade etmek mümkün olmadan daha koyu, açık, yoğun veya parlak duyulabilir.

Bu nedenle sonuç bir ipucu olarak okunmalıdır. C5 notasını sürdürebilmeniz, sesinizin tenor ya da soprano olduğu sonucuna varmak için yeterli değildir. Şunları da sorun: Bu bölgede bütün bir kıtayı söyleyebilir miyim? Entonasyon sabit kalıyor mu? Ünlü ses hâlâ anlaşılır mı? Sesi yükselttiğimde veya alçalttığımda ses özgür kalıyor mu?

Her bölgedeki rahatlığınızı kaydetmek için 1'den 5'e kadar bir ölçek kullanın. Ağrı veya sıkışma varsa 1, dikkat ederek söyleyebiliyorsanız 3, ses üretimi birkaç cümle boyunca sabit kalıyorsa 5 verin. Bu notlandırma, ulaşılabilir bir notayı repertuvar için gerçekten kullanışlı olan bir notadan ayırmaya yardımcı olur.

Yeni başlayanlar için müzik teorisi çalışmak; tonaliteyi, aralıkları ve transpozisyonu anlamaya yardımcı olur. Müzik dizilerini bilmek, komşu notalar arasında aşamalı çalışmayı kolaylaştırır. Nota ile yarışmadan yukarı ve aşağı ilerleyin. Amaç bir sınıra ulaşabildiğinizi kanıtlamak değil, sesinizin tepkisini gözlemlemektir.

Testin hangi saatte yapıldığını, hangi ünlü sesi kullandığınızı ve alçak ya da yüksek sesle söyleyip söylemediğinizi de kaydedin. Bu bilgiler bağlam sağlar. Ses aralığı, bedenden, teknikten ve müzikal görevden ayrı, sabit bir sayı değildir. Repertuvar açısından ses aralığı, tessitura, tını ve geçişin birleşimi çok daha kullanışlı bir değerlendirme sunar.

Sonucu kullanmanın en doğrudan yolu, şarkıların tonunu ayarlamaktır. Nakarat rahat ses bölgenizin üzerine çıkıyorsa, melodi ses genişliğiniz içinde kalana kadar tonu düşürün. Kıtalar pes ve desteksiz kalıyorsa, tonu yükseltmeyi deneyin. En iyi ton, yalnızca tek bir notayı değil, şarkının tamamını söylenebilir kılan tondur.

Pratik yapmak için Türk pop, arabesk, Anadolu rock, türkü veya ilahi türünden bir şarkı seçin ve birbirine yakın iki tonu deneyin. Her denemeyi kaydedip entonasyonu, nefesi ve kelimelerin anlaşılırlığını karşılaştırın. mikrofonlu akort aleti uzun notaları kontrol etmenize yardımcı olabilir; ancak cihazın mikrofonuna bağlıdır ve kendi işitmenizin yerini tutmaz.

Şu 4 dakikalık planı uygulayın: kıtaları özgün tonda söyleyin, sesin gövdesini kaybettiği noktayı işaretleyin, şarkıyı bir yarım ses aşağıdan deneyin ve nakaratı tekrarlayın. Pes sesler kararsız kalıyorsa, ardından bir yarım ses yukarıyı deneyin. Nakaratta baskıyı artırmadan şarkının tamamını söyleyebildiğiniz tonu seçin.

Kilise korosunda sonuç, başlangıçta hangi ses grubuna katılacağınızı belirlemeye yardımcı olabilir. Yine de karar, nerede rahat söylediğinizi, gruba nasıl eşlik ettiğinizi ve hangi melodik çizgiyi sürdürebildiğinizi dikkate almalıdır. Soprano, mezzosoprano, alto, tenor, bariton ve bas, düzenleme için başvurulan ses gruplarıdır. Koro şefi, provada sizi dinledikten sonra dağılımı değiştirebilir.

Bir samba müzikli sohbetinde sesleri bölmek, insanları katı etiketlere göre ayırmak anlamına gelmek zorunda değildir. Bir kişi melodiyi söyleyebilir, başka biri bazı bölümlerde üçlü aralıkla eşlik edebilir, bir diğeri de daha pes notaları güçlendirebilir. Girişleri orta ses düzeyinde deneyin. Herkes sınırında söylerse düzenleme dengesini kaybeder ve müzikli sohbet yorucu hâle gelir.

Ritim de zorluk hissini etkiler. Kaydın temposuna yaklaşmadan önce, bir geçişi 60-72 BPM aralığında çalışmak için çevrim içi metronomu kullanın. Daha yavaş söylemek, desteği nerede kaybettiğinizi veya ünlüyü nerede değiştirdiğinizi ortaya çıkarır. Ardından entonasyondan ödün vermeden, her denemede 4 BPM artırın.

Sonuç, kişisel bir repertuvar oluşturmanıza yarayabilir. Özgün tonu, işe yarayan tonu, bölümün en pes notasını ve en tiz notasını not edin. Kayda alınmış 5-10 şarkıdan sonra, sesinizin gerçek özelliklerindeki kalıpları fark etmeye başlarsınız. Bu geçmiş, tek bir ölçümden sonra kendinizi bir kategoriye sığdırmaya çalışmaktan daha kullanışlıdır.

Gürültü, garip sonuçların en yaygın nedenlerinden biridir. Mikrofon konuşmaları, vantilatörü, klavyeyi, televizyonu veya odadaki yankıyı algılayabilir. Testi sessiz bir yerde yapın, cihazı sabit tutun ve doğrudan mikrofona doğru şarkı söylemekten kaçının. Gösterilen nota, sesiniz değişmediği hâlde çok fazla değişiyorsa ölçümü tekrarlayın.

Başlamadan önce 20 saniyelik bir kontrol yapın: 5 saniye sessiz kalın, kısa bir cümle söyleyin ve rahat bir notayı söyleyin. Siz şarkı söylemezken gösterge dalgalanıyorsa ortam veya mikrofon parazit algılıyor demektir. Duvardan uzaklaşın, gürültü kaynaklarını kapatın ve yeniden deneyin.

Falsetto da dikkat gerektirir. Falsetto, bütün bir melodiyi söylemek için kullanılan aynı koordinasyonla sürdürülemeyen notalara ulaşabilir. Test, sürdürülen sesi kaydeder; ancak bu ses üretiminin kullanmak istediğiniz ses aralığının bir parçası olup olmadığına karar vermez. Hafif sesle söylediğiniz notayı kısa cümlelerle karşılaştırın ve kontrol, entonasyon ve devamlılık olup olmadığına bakın.

Soğuk bir ses farklı bir sonuç verebilir. Yeni uyandıysanız, uzun süre konuştuysanız veya henüz şarkı söylemediyseniz rahat seslerle başlayın ve uç notaları aramaya çalışmayın. Hafif bir hazırlıktan sonra başka bir zamanda tekrarlayın. Ses aralığını artırmak için kendinizi zorlamayın. Sürekli ses kısıklığı varsa bir kulak burun boğaz uzmanına veya dil ve konuşma terapistine başvurun.

Telefonun mikrofonu da sonucu etkiler. Her cihazın duyarlılığı, sıkıştırması ve frekans tepkisi farklıdır. Mesafe, kılıf, rüzgâr ve ağzın konumu tarayıcıya ulaşan sinyali değiştirir. Bu nedenle araç laboratuvar ölçümü vaat etmez. O anda yakalanan sese dayalı pratik bir okuma sunar.

Şüphe duyduğunuzda benzer koşullarda üç deneme yapın ve tekrarlanan notaları arayın. Daha iyi göründüğü için yalnızca en yüksek sayıyı seçmeyin. Gürültülerin arasında bir kez duyulan nota, kayıt hatası olabilir. Farklı denemelerde istikrarlı biçimde duyulan nota, yine de yalnızca başlangıç ​​referansı olarak daha fazla dikkati hak eder.

Tarayıcı mikrofonu tanımıyorsa sitenin izinlerini kontrol edin ve cihazı başka bir ses aracında test edin. tarayıcıdaki ses kaydedici, sesinizin net biçimde ulaşıp ulaşmadığını kontrol etmenize yardımcı olur. Test, sayfa açıkken tarayıcıda çalışır; bu nedenle ölçüm sırasında sekmeyi etkin tutun.

Bu test, ses aralığınız hakkında ilk bakışta bir fikir verir. Sınıflandırma sonucunu dinleme, repertuvar ve tessitura gözlemiyle birlikte değerlendirdiğinizde daha anlamlı ve kullanışlı hâle gelir.

Sayıları pratik müzikal kararlar vermek için kullanın. Tek bir notayı kalıcı bir etikete dönüştürmeyin ve belirli bir aralığa ulaşmak için sesinizi zorlamayın. Bir nota boğazı sıkmayı, aşırı yüksek ses kullanmayı veya ısrarla tekrarlamayı gerektiriyorsa, ton seçiminize yön vermemelidir.

Testi tekrarlamadan önce kayıt koşullarına dikkat edin ve farklı zamanlarda yapılan ölçümleri karşılaştırın. Bağlamı not edin; böylece sabah yapılan bir ölçümü uzun bir provadan sonra gerçekleştirilen başka bir ölçümle karıştırmazsınız.

• Her notayı en az yarım saniye tutun ve şüpheli sonuçları iki veya üç kez tekrarlayın.
• Ses aralığınızı bas, bariton, tenor, alto, mezzo-soprano ve soprano aralıklarıyla karşılaştırın.
• Yalnızca en tiz notayı değil, tessiturayı, tınıyı ve geçiş bölgesini de gözlemleyin.
• Saati, sesli harfi, mikrofona olan uzaklığı ve sesinizin durumunu kaydedin.
• Şarkıların tonunu, cümleleri rahatça ve eksiksiz söyleyebileceğiniz şekilde ayarlayın.
• Bir nakaratın tonuna karar vermeden önce birbirine yakın iki veya üç tonu deneyin.
• Sonucu koro, repertuvar ve bir müzik topluluğunda seslerin paylaşımı için yol gösterici olarak kullanın.
• Ses kısıklığı devam ederse bir kulak burun boğaz uzmanına veya dil ve konuşma terapistine başvurun.